ساندویچ
شکل اولیه آن به Hillel the Elder بر می گردد که گفته می شود او گوشت را با مخلفات در نان خمیر می پیچید. در طی قرون وسطی تکه های ضخیم و بیات نان به عنوان ظرف غذا استفاده می شدند و پس از صرف غذا این نانهای خیس خورده را به خورد سگها و گداها می داده اند. این نانها پیشروان ساندویچ های رو باز بوده اند زیرا ظرفهای آنها دور ریختنی بوده اند. از دیگر پیشروان این زمینه هلندی ها بوده اند.
اولین کاربرد کلمه ان ساندویچ در مجله ادوارد گیبون ظاهر شد که در آن از خرده های گوشت سرد به عنوان ساندویچ یا می شده اند. نام ساندویج از اسم
John Montagu, 4th Earl of Sandwich
گرفته شده است. او یک اشراف زاده انگلیسی قرن هجدهم بود، هر چند که نه مخترع و نه رشد دهنده ساندویچ بود. او ازاین غذا بسیار خرسند بود زیرا به او اجازه می داد که به بازی ورقش در حال خوردن غذا ادامه دهد بدون اینکه ورقهایش چرب شوند.
به منظور رواج فرهنگ ساندویچ با دوستان جلسات زیادی گذاشته شد و در شرکت هم با همکاران بحث آن شد که با استقبال بی سابقه ای رو به رو شدیم. یکی از دوستعان گفت 3 روز قبل از اینکه بخوای ساندویچ کنیم به من بگو تا هم آشپزخانه و هم گوشت را تهیه کنم.
اما محوم مکوندی که امادگی خود را اعلام کرده بود، با داشتن دوستان زیاد که هنوز ترتیب هیچ کدام را نداده، مانند فلج، 35 ساله بچه دار مشهدی و انواع و اقسام کس، به تازگی از پسر عموی خود درخواست برگزاری مراسم سانرویچ کرده که پسر عمو نیز با زید خود در میان می گزارد و در حال حاضر این زید در قهر به سر می برد.
در یکی از جلساتی که با دوستان در زمینه ترویج ساندویچ برگزار کردیم، تهداد قویه ها تا 5 عدد افزایش یافت که در مقاله جدیدی از دوستمان بابایی این تعداد به شش نفر رسید. اولویت مکانها به ترتیب اهمیت به شرح زیر می باشند:
اولویت 1: کون
اولویت 2: کس
اولویت 3: دهان
اولویت 4: دست راست
اولویت 5: دست چپ
اولویت 6: لای سینه (بابایی)
تبصره: اگر ضعیفه چپ دست باشد اولویت دست راست و چپ جابجا خواهد شد.
در حال حاضر به گفته کارشناسان مهمترین مشکل در زمینه ساندویچ عدم دسترسی به گوشت می باشد. در ابتدای هر کاری دادن قربانی امری مسلم است. بنابراین دوستان در صورت امکان زیدهای خود را برای این کار آماده کنند. به خصوص اگر هر شش مورد پیاده شود در کتاب گینس اسم مان ثبت می شود و لکه ننگ ساندویچ بوقلمون را از دامن کشور پاک خواهیم کرد.

